Dziecko bije, kopie lub gryzie w złości – jak reagować?
Gdy maluch w złości uderza mamę albo kopie brata, rodzic czuje mieszankę bólu, bezradności i złości. To normalne. Agresja fizyczna w wieku przedszkolnym zdarza się często, bo dziecko ma jeszcze więcej emocji niż słów i umiejętności, żeby je wyrazić. Twoim zadaniem jest zatrzymać zachowanie, a nie ukarać emocję.
Najpierw bezpieczeństwo
Zatrzymaj rękę łagodnie, ale stanowczo, albo odsuń się. Odsuń rodzeństwo. Powiedz krótko: „Nie pozwolę ci bić. Zatrzymam twoją rękę.” Bez krzyku i bez oddawania. Kary fizyczne wobec dzieci są w Polsce zakazane, a dodatkowo uczą dokładnie tego, czego chcemy oduczyć.
Emocja – tak, krzywdzenie – nie
Dziecko potrzebuje usłyszeć, że złość jest w porządku, ale bicie nie jest sposobem na jej wyrażenie. „Możesz być bardzo zły. Możesz tupać albo ścisnąć poduszkę. Nie możesz bić.” Takie propozycje „bezpiecznego ujścia” warto przećwiczyć w spokojnym czasie, a nie dopiero w trakcie wybuchu.
Po wybuchu: naprawa zamiast kary
Gdy emocje opadną, pomóż dziecku naprawić to, co się stało: sprawdzić, czy brat jest cały, przynieść okład, narysować przeprosiny. Wymuszone „przeproś natychmiast!” uczy tylko formułki. Naprawa uczy odpowiedzialności.
Kiedy poszukać pomocy
Jeśli agresja jest bardzo częsta, nasila się z wiekiem, dziecko robi krzywdę sobie albo innym lub pojawiła się po trudnym wydarzeniu, warto porozmawiać z psychologiem dziecięcym albo poradnią psychologiczno-pedagogiczną.